برای رزم‌آورانی که متفاوت می‌اندیشند و مؤثر عمل می‌کنند

معلمان، در مسیر رسولان

سید المرسلین
تقدیم به والاترین معلم انسان، حضرت سید المرسلین، محمد مصطفی (ص) و نیز تمامی معلمان حقیقی، مردان و زنان بی‌ادعا. آنانی که قدم در مسیرِ انبیاء و رسولان الهی گذاشته‌اند و همچون انبیاء الهی، با تربیت شاگردانی وارسته و ایثارشان در این راه، نسل‌های بشری را به پیش می‌رانند.

مهدی سلیمی

سلام به همه شما مخاطبان عزیز. مایلم همین ابتدای نوشتار، برایتان دو الگوی کلاسی با دو فضای فرهنگی متفاوت را ترسیم کنم:

ادامه مطلب...
۰ نظر
مهدی سلیمی

هنرهای رزمی غایت ما نیست...!

در این عالم، ما به پیروی از اصول اخلاقی باور داریم. ما باور داریم که در این دنیای خشن و متظاهر به فساد و منفعت طلبی، می‌توان به منشی جوانمردانه عمل کرد اما نه از سر ضعف و ناتوانی که از موضع اقتدار. هنرهای رزمی غایت ما نیست. راهی است برای یادگیری مهارت‌های جنگی، برای دفاع از مظلوم، برای انسانیت، گسترش صلح و محبت.

بسیاری رزمی را برای مقاصد حیوانی می‌آموزند ولی ما رزمی را برای خشونت و هیجانات جنگ‌طلبانه نمی‌آموزیم.

ادامه مطلب...
۰ نظر
مهدی سلیمی

فرهنگ‌شناسی آی‌کی‌دو

این مقاله را تقدیم می‌کنم به نخبگان آی‌کی‌دو و اساتید روشن‌فکر. آن‌هایی که برای تحول آی‌کی‌دو دغدغه دارند.

مهدی سلیمی

هنر صلح در یک معنا، فرهنگِ هماهنگی با نظم جهان خلقت است. آن‌هایی که به دنبال منیت و خود محوری‌اند، در ضدیت با این نظم هارمونیک هستند. جامعه‌ی آی‌کی‌دو زمانی شکوفا خواهد شد که در راستای این فرهنگِ هماهنگی حرکت کند؛ زمانی که همه پشت هم و به فکر رشد همدیگر باشیم. جامعه‌ای که به سبب اختلافات بی‌ارزش، مثل قبایل پراکنده از هم هستند، پیشرفت نخواهند کرد. کسانی که در هنر صلح ممارست می‌کنند، شایسته نیست که ضد همدیگر باشند! برای گسترش هنرِ صلح ما بایستی از درون آغاز و جامعه‌مان را اصلاح کنیم و آی‌کی‌دو ایران را به عنوان یک قطبِ الگو در جهان مطرح کنیم. ما باید در فرهنگ حاکم بر جامعه‌ی خودمان تأمل و آن را آسیب شناسی کنیم. هیچ جامعه‌ای با فرهنگ انحطاط (مثل کاسب مآبی، خود برتر بینی، بی‌اخلاقی) شکوفا نخواهد شد. شکوفایی آی‌کی‌دوی ایران (یا هر جامعه رزمی دیگری) در تحولِ فرهنگ آن است. و تحولِ فرهنگ بدون شناخت آن میسیر نیست. فرهنگ چیست؟ چه نسبتی با اخلاق دارد؟ چگونه از فرهنگ مخرّب که نتیجه‌ای جز انحطاط ندارد، به فرهنگ سازنده ارتقا یابیم؟ چطور می‌توان جامعه را به بلوغ فکری و فرهنگی رساند؟ مقاله‌ی «فرهنگ‌شناسی آی‌کی‌دو» مدخلی به این موضوعات مهم می‌باشد که به شما بینشی متفاوت نسبت به جامعه‌ی آی‌کی‌دو خواهد داد.

ادامه مطلب...
۳ نظر
مهدی سلیمی

سرزمین رزم‌خیز (1)-قسمت چهارم مستند طریقت رزم‌آوری

سرزمین رزم خیز

فنون دفاع‌شخصی و نبرد تن‌به‌تن که امروزه در بسیاری از ارتش‌های جهان آموزش داده می‌شوند، از چه خاستگاهی نشأت می‌گیرند؟ یقینا فنون رزمی تن‌به‌تن درجا اختراع نشده‌اند و محصول دوران غلبه‌ی بمب و تفنگ نیستند. بلکه بایستی پیشینه‌ای در دل تاریخ داشته باشند. این قسمت تأملی در یکی از سرزمین‌های رزم‌خیز خواهد داشت. جایی که فنون جنگی سامورایی و هنرهای سری نینجا، توسعه یافت.

ادامه مطلب...
۱ نظر
مهدی سلیمی

ایده‌ای برای پیشرفت جامعه‌ی آی‌کی‌دو ایران

نگار

مدتی جودو تمرین می‌کردم. سنتی را آن‌جا مشاهده کردم که در آی‌کی‌دو کمتر دیده بودم و برایم بسیار جالب بود. باشگاه جودویی که آن‌جا بودم، گاه و بی‌گاه، میزبانِ هنرجویانِ مشکیِ مهمانی بود که از باشگاه‌های دیگر می‌آمدند. استادِ جودو چنان به این هنرجویان مهمان توجه می‌کرد و سخاوتمندانه به آن‌ها تمرین می‌داد که گویی سال‌ها شاگردش بودند و حتی به ما توصیه می‌کرد از تجربه‌های آن‌ها استفاده کنیم. سابقاً تصور می‌کردم این‌ها شاگردان قدیمی استاد جودو بودند، ولی بعد متوجه شدم، نخیر! بسیاری از آن‌ها، اولین بارشان است که نزد استاد ما تمرین می‌کردند. حتی یکی از آن‌ها رسماً برای تمرین حرفه‌ای مسابقات و دان 4 نزد استاد جودو آمده بود (یعنی برای مصلحت خودش)، و من تعجب کردم  استادِ جودو بی‌هیچ چشم‌داشتی، سخاوتمندانه به او آموزش می‌داد و سرسختانه پیگیر تمریناتش بود. تعجب می‌کردم، چون در دنیایی که برخی مربیان فکر می‌کنند با چند آموزش بر سر شاگردشان منت دارند و مالک تمام دستاورد‌ها و موفقیت‌های اویند، اساتیدی نیز هستند که اصلاً نام و نشان برایشان مهم نیست. حضور آن هنرجوی مشکی و تمرین با او برای ما بسیار مفید بود، ولی روزی رفت و دیگر برنگشت و من حتی نمی‌دانم موفق شد دان 4 را بگیرد یا نه. اما هیچ‌گاه رفتارِ اخلاقیِ استاد، از چشم شاگردانش پنهان نمی‌ماند.

روزی استاد جودو، رو به یکی از شاگردان مشکی‌اش کرد و گفت:

ادامه مطلب...
۷ نظر
مهدی سلیمی

انتخاب برترین رشته‌ی رزمی! حقیقت یا توهم؟! چگونه رشته‌ی مناسب خودتان را انتخاب کنید

در باشگاه جودو با یک هنرجو آشنا شدم. از انگیزه‌اش پرسیدم: «چرا آمدی جودو؟ سبب علاقه‌ات به این رشته چیست؟»

پاسخش برایم عجیب بود. گفت: «عمویم جودو کار است. من هم به افتخار او آمدم این رشته و به نظرم بهترین رشته است و می‌توانم در آن موفق شوم.»

گفتم: «مطمئنی بهترین رشته است و از کجا معلوم مناسب توست؟... شاید استعدادت در رشته‌ی دیگری نهفته باشد؟ شاید هم همین رشته... به هر حال مطمئنی؟». گفت: «نمی‌دانم!»

البته او هم از پرسش من تعجب کرد. سرش را به زیر انداخته و تازه به فکر فرو رفته بود. مشخص بود تا به حال با چنین پرسش بنیادی مواجه نشده بود. چقدر از ما رزمیکاران، انتخاب‌هایمان آگاهانه است؟ انتخاب درست یک رشته‌ی مناسب، دغدغه‌ای فراگیر است. این را به جهت نامه‌های فراوانی می‌گویم که مخاطبان دغدغه‌مند برایمان می‌فرستند. دغدغه‌ی این تیپی کاملا به جاست. کسی دوست ندارد جایی نادرست وقت و انرژی و پولش را هزینه کند. برای همین است که از ما مشورت می‌خواهند: کدام رشته بهتر است؟ جودو بروم یا آی‌کی‌دو؟ کونگ‌فو برتر است یا جوجیتسو؟ تفاوت میان جوجیتسو با آی‌کی‌دو چیست؟ و من می‌پرسم اصلا برترین و بهترین رشته وجود دارد؟ ملاک برتر بودن چیست؟

ادامه مطلب...
۳ نظر
مهدی سلیمی

از مهارت‌های تدریس مؤثر

نقل قول آلبرت اینشتین

🔸اینشتین: «اگر نتوانید به سادگی بیانش کنید، به اندازه‌ی کافی درکش نکرده‌اید.»🔸

اگر چه این جمله‌ بیشتر مناسبِ علم (Knowledge) و معرفت (Epistem) است ولی می‌توان آن را برای مهارت‌های رزمی نیز به کار برد. یعنی شرط مهارت در این است که نه فقط مسلط بر تکنیک باشید که بتوانید آن را به سادگی برای دیگران شرح دهید. کسانی که از شرح یک تکنیک ساده برای دیگران عاجزند، چطور می‌توان آن‌ها را مسلط به تکنیک خواند؟! شاید تعجب کنید که

ادامه مطلب...
۱ نظر
مهدی سلیمی

میراث رزمی سامورایی‌ها (مروری مختصر بر سرگذشت رشته‌های رزمی سامورایی)

میراث رزمی نظامیان سامورایی

ادامه مطلب...
۰ نظر
مهدی سلیمی

در جست‌وجوی استاد بزرگ 1

در جست و جوی استاد بزرگ

گاهی رزمیکاری را می‌بینیم که زندگی‌اش سراسر جوانمردی است. دلیلش این است که او الگویی جوانمرد داشته. وی  همواره به شاگردی استادش افتخار و از او به احترام یاد می‌کند. گاهی رزمیکار دیگری می‌بینیم که هیچ احترامی سرش نمی‌شود. آدمی بی‌مسؤولیت، بی‌قید... در زندگی رزمی‌اش ریز بشویم متوجه می‌شویم الگویی درست و حسابی نداشته. مربی‌اش، بی‌قید و تعهد به اصول اخلاقی بوده.
نقش استاد در تربیت شاگردان بسیار حیاتی است. کردار و گفتار استاد الگوی هنرجوست. استاد به هر شکلی که باشد، عمده شاگردانش نیز به همان شکل و قالب درمی‌آیند.
کمی به دور و بر خودمان نگاهی بیندازیم... چقدر استاد با الگویی خوب سراغ دارید؟ بی‌علت نیست که جامعه‌ی رزمی ما از بی‌اخلاقی‌ها، دغل‌کاری‌ها، کاسب‌مآبی، دشمنی و کینه‌ورزی‌ها رنج می‌برد. الگوی خوب کمرنگ شده. تکلیف ما در این شرایط چیست؟ مقاله‌ «در جست و جوی استاد بزرگ» به این مسأله پرداخته.

ادامه مطلب...
۱ نظر
مهدی سلیمی

کردار و گفتار استاد، الگوی هنرجوست (داستان دوم:کلاس جوجوتسو و نقاط قوت و ضعف آن)

شیمه وازا

یکی از فنون خفه کردن (شیمه وازا) در جودو و جوجوتسو

داستان دوم: کلاس جوجوتسو و نقاط قوت و ضعف آن

راهبری جذاب استاد

دوسال پیش از خاطره پیشین، در کنار جودو، جوجوتسو نیز تمرین می‌کردم. روزی استاد با عصایی مشکی داخل کلاس شد. دوستانی که تا دو دقیقه‌ی پیش حس و حال دویدن نداشتند، نمی‌دانم چه شد، هیجانی به روحیه‌شان دمیده شد و عین گله‌ی رم کرده شروع به دویدن کردند. استاد عصایش را تکان داد و گفت: «اگر دیدم یک نفر تنبلی کند من می‌دانم با او!» پس از اتمام دویدن، همه ردیف ردیف ایستادیم و در جا نرمش می‌کردیم. از سختی نرمش‌ها، عرق از سر و رویمان می‌چکید و سکوت خاصی بر کلاس حاکم بود. لحظه‌ای یک صدای «تق» در فضای کلاس پیچید. سرم را بالا آوردم و دیدم یکی از بچه‌های رده بالای کلاس [که خیلی شیطنت داشت]، کله‌اش را از درد می‌مالید، و استاد مثل اژدهای خشمگین به او زل زده بود... چه خبر است؟ هیچی! فهمیدیم باز شیطنت کرده و استاد به او خشم گرفت...

ادامه مطلب...
۰ نظر
مهدی سلیمی